Τετάρτη, 18 Μαίου 2022

  • Ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι προοπτικές του ΝΑΤΟ

    Ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι προοπτικές του ΝΑΤΟ

    Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και παρά ορισμένες αρχικές αμφιβολίες, μάλλον λίγων Ευρωπαίων, για τη σκοπιμότητα ύπαρξης της Ατλαντικής Συμμαχίας στις νέες συνθήκες, το ΝΑΤΟ αποτέλεσε τον βασικό παράγοντα της νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ευρώπη: Επέτρεψε την απορρόφηση των συνεπειών της ενοποίησης της Γερμανίας, η οποία προκαλούσε την ανησυχία όχι μόνο της τότε Σοβιετικής Ενωσης αλλά και δυτικών δυνάμεων, όπως της Γαλλίας και της Βρετανίας. Με τη διεύρυνσή του προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη πρόσφερε για μεγάλο διάστημα ένα σταθερό περιβάλλον ασφαλείας στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η διεύρυνση ενόχλησε τη Μόσχα, δυσαρεστημένη από την απώλεια της ζώνης επιρροής της, αλλά κάλυψε τις θεμελιώδεις ανάγκες ασφαλείας των μικρών κρατών τα οποία αναδύθηκαν στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και υπέστησαν κατά καιρούς τις συνέπειες του ανταγωνισμού ή των πρόσκαιρων συμμαχιών Συνέχεια...
  • 1
  • 2

Η σημερινές μας επιλογές


Υπάρχουν ορισµένα πράγματα που δεν αλλάζουν ποτέ. Και ένα από αυτά –ίσως το σπουδαιότερο από μια άποψη– είναι η ολέθρια έλξη που ασκεί η ιδέα της μονοκρατορίας στην ισχυρότερη κατά καιρούς χώρα επί γης. Στην παρούσα συγκυρία η χώρα αυτή δεν είναι άλλη από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Η ιδέα της καθολικής ενότητος των ανθρώπων γεννήθηκε στην αρχαία Ρώμη και ήταν αυτή που σκέφτηκε να την πραγματοποιήσει πρακτικά με τη μορφή της καθολικής μοναρχίας», έγραφε στο Ημερολόγιό του, το 1877, ο Ρώσος συγγραφέας Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Οι αυτοκρατορίες που στη συνέχεια αναδείχθηκαν είχαν ως πρότυπο εμπνεύσεως τη Ρώμη, με τις ιδεολογικές προσαρμογές που απαιτούσαν οι καιροί.

Ορθώς οι παλαιότεροι εντόπισαν πως, πέραν του υλικού συμφέροντος, μια οικουμενική αυτοκρατορία έχει ανάγκη περιεκτικής ιδεολογικής επικαλύψεως. Η επικράτηση του χριστιανισμού αξιοποιήθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ για να εδραιώσει την ισχύ του στην Ανατολή, και η μικρή Επισκοπή του Βυζαντίου αναβαθμίσθηκε σε δευτέρα Ρώμη. Μια οικουμενική αυτοκρατορία είχε ανάγκη πλέον μιας οικουμενικής θρησκείας.

Ο Οθωμανός σουλτάνος Σελίμ Α΄ «νομιμοποίησε» το δικαίωμα να θεωρείται «η σκιά του Αλλάχ πάνω στη γη», όταν κατέκτησε το Χαλιφάτο του Καΐρου, ο τίτλος του χαλίφη μεταβιβάστηκε στον ίδιο, το 1517, και ο Σελίμ ανακηρυσσόταν σε συμβολικό ηγέτη των ισλαμικών κρατών. Με αυτόν τον τρόπο ενώνονταν στο πρόσωπό του το ανώτατο πολιτειακό και θρησκευτικό αξίωμα.

Αξιον προσοχής είναι ότι ακόμη και στα χρόνια της παρακμής επί Αμπντούλ Χαμίτ, η ισχύς των συμβούλων αναγνωριζόταν ακόμη. Ετσι, λοιπόν, την άνοιξη του 1899 η Ουάσιγκτον υπέβαλε αίτημα διαμεσολαβήσεως του χαλίφη σουλτάνου να συμβουλεύσει τους μουσουλμάνους των Φιλιππίνων να υποταχθούν στις αμερικανικές δυνάμεις. Η παρέμβαση του Αμπντούλ Χαμίτ υπήρξε επιτυχής και αναγνωρίστηκε από την Ουάσιγκτον.

Στις μέρες μας, το ιδεολογικό λάβαρο που έχει υψώσει ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν εναντίον της Ρωσίας και του προέδρου της, Βλαντιμίρ Πούτιν, λόγω του απεχθούς πολέμου που ισοπεδώνει την Ουκρανία, φέρει τη σφραγίδα των συνθημάτων της Γαλλικής Επαναστάσεως του 1789.

Λογικό είναι, άλλωστε, και αναμενόμενο. Οπως κάθε Μεγάλη Δύναμη στο παρελθόν, έχουν και οι ΗΠΑ ανάγκη ιδεολογικού περιτυλίγματος των μονοκρατορικών φιλοδοξιών τους.

Μια χώρα που συγκροτήθηκε από άτομα με διαφορετική εθνική, θρησκευτική και πολιτιστική αφετηρία έχει δικαίωμα να αισθάνεται υπερήφανη για τη θεαματική επιτυχία της στον οικονομικό και τεχνολογικό τομέα.

Οπως επίσης και να θεωρεί πως ο ιδεολογικός καμβάς που εξύφανε είναι το τελειότερο επίτευγμα του ανθρωπίνου νου και ότι είναι προς όφελος των πάντων η ανάδειξη ενός «νέου τύπου ανθρώπου» αμερικανικών προδιαγραφών.

Φιλοδοξεί, με άλλα λόγια, να επιτύχει εκεί που απέτυχαν οι προηγούμενες αυτοκρατορίες, περιλαμβανομένης και της Σοβιετικής. Αλλά για να πραγματοποιηθούν όλα αυτά τα ιδεώδη και σωτήρια πρέπει να προηγηθεί το χάος. Σε αυτή τη φάση έχουμε εισέλθει σήμερα.

Αναρτήσεις Τελευταίας Εβδομάδας

  • Ο Πρωθυπουργός, ο Λευκός Οίκος και το Κογκρέσο


    Στις 9.30 το πρωί της Κυριακής το κυβερνητικό αεροσκάφος αναμένεται,

    Συνέχεια...
  • Ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι προοπτικές του ΝΑΤΟ


    Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και παρά ορισμένες αρχικές

    Συνέχεια...
  • Οι πολλές ζωές της κυβέρνησης


    Υπάρχουν δυο λόγοι στους οποίους, οφείλεται η αδιανόητη αντοχή που

    Συνέχεια...
  • Η ένοχη κενολογία


    Υπάρχει συλλογική ενοχή; Ή ο νομικός καταλογισμός και η ψυχολογική

    Συνέχεια...
  • Ο πόλεμος και οι εκλογές


    Θα ήταν ένα μικρό μνημείο πολιτικού σουρεαλισμού: Ενα κόμμα δημιουργεί

    Συνέχεια...
  • Μπλέξαμε


    O πόλεμος στην Ουκρανία φαίνεται ότι θα έχει χρονική διάρκεια

    Συνέχεια...
  • Φτωχοί άνθρωποι


    Ο Γουίλιαμ Βόλμαν για τη φτώχεια, οι θεωρήσεις του Άνταμ

    Συνέχεια...
  • Ο Σύριζα και οι κρατικοποιήσεις - Ηθοποιία ή υποκρισία;


    Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε, μια σειρά από στελέχη του Σύριζα

    Συνέχεια...
  • Η ήττα Τσίπρα από τον πράσινο ήλιο


    Όποιος στη Χαριλάου Τρικούπη είχε την ιδέα να διεξαχθεί η

    Συνέχεια...
  • ΕSG makes the world go round..


    Παλαιότερα λέγαμε ότι το χρήμα κινεί τον κόσμο, αλλά το

    Συνέχεια...
  • 1